Een gesprek met Koen Suilen (Fontys ICT)
AI ontwikkelt zich razendsnel. Wat betekent dat voor onderwijs, studenten én bedrijven die al jaren meedraaien? In deze aflevering van AI in Action gaat Rob Kuijpers in gesprek met Koen Suilen, verantwoordelijk voor het AI- en data-curriculum bij Fontys ICT. Het gesprek gaat over ontleren, AI-native studenten, agentic AI en waarom innovatie zelden uit een strak adoptieplan komt.
Even voorstellen: wie is Koen Suilen?
Rob: Koen, welkom in onze studio. Voor de luisteraars die je nog niet kennen: wie ben jij en wat doe je?
Koen: Ik werk bij Fontys ICT, een hogeschool met locaties in Tilburg en Eindhoven. Binnen Fontys ben ik verantwoordelijk voor het curriculum op het gebied van AI en data. Daarnaast doe ik onderzoek naar de rol van AI in het leerproces: hoe leer je mét AI, en wat voor leerpartner kan AI zijn?
Kun je de snelheid van AI nog bijhouden?
Rob: AI verandert bijna wekelijks. Is dat nog bij te houden, zeker als je ook onderwijs moet vormgeven?
Koen: Nee, eigenlijk niet. Maar dat hoeft ook niet alleen. We doen dit met een grote groep collega’s, binnen en buiten Fontys. Je hoeft niet op elke hype te springen. Wat belangrijk is, is dat je tijd en ruimte krijgt om te experimenteren en te onderzoeken wat wél relevant is voor onderwijs en praktijk.
Van ontwikkelingen naar curriculum: hoe pak je dat aan?
Rob: Hoe vertaal je al die ontwikkelingen naar onderwijs voor studenten?
Koen: Wij kijken naar vier niveaus.
- Infrastructuur: zorgen dat studenten en docenten überhaupt met AI kunnen werken.
- Beleid en ethiek: wat vinden we verantwoord, en hoe organiseren we dat?
- Onderwijsontwikkeling: nieuwe vakken, modules of zelfs opleidingen.
- Didactiek: hoe gebruik je AI in het leerproces zelf?
AI zit uiteindelijk in mensen. Onze studenten groeien ermee op, met AI letterlijk in hun broekzak.
Wat kunnen bedrijven leren van AI-native studenten?
Rob: Studenten groeien ermee op, maar veel bedrijven hebben medewerkers met twintig jaar ervaring, uit de tijd vóór AI. Wat kunnen zij leren van die nieuwe generatie?
Koen: Allereerst overschatten we vaak hoe AI-geletterd jongeren zijn. Maar wat zij wel meenemen is een open houding. Ze denken minder vanuit “hoe moet ik dit technisch doen?” en meer vanuit “wat wil ik oplossen?”.
Daar zit ook meteen de grootste les voor ervaren professionals: durf te ontleren. Kennis en ervaring zijn waardevol, maar kunnen ook in de weg zitten als ze je blik vernauwen.
Ontleren als cruciale vaardigheid
Rob: Ontleren klinkt spannend. Wat bedoel je daar precies mee?
Koen: Ik leun vaak op een uitspraak van futurist Alvin Toffler: een van de belangrijkste vaardigheden van deze eeuw is het vermogen om te ontleren. We zijn gewend problemen op te lossen vanuit eerdere ervaringen. Dat werkte jarenlang prima, maar met AI moet je soms juist loslaten wat je denkt te weten en openstaan voor nieuwe bronnen en samenwerkingen, waaronder AI zelf.
AI als co-creator, niet als vervanger
Rob: Er wordt veel gesproken over banen die verdwijnen. Hoe kijk jij daarnaar?
Koen: Ik geloof veel meer in augmentatie dan in vervanging. AI verrijkt wat je doet. Soms leidt dat tot een ander proces, maar zelden tot het volledig overbodig maken van mensen. Juist taken waar mensen goed in zijn – empathie, creativiteit, context begrijpen, worden belangrijker. AI neemt het saaie, repetitieve werk over.
Agentic AI in de praktijk
Rob: Zie jij al bedrijven waar digitale agents echt naast mensen werken?
Koen: Ja, maar het beeld is enorm divers. Er zijn bedrijven die al jaren werken met nieuwe rollen, zoals customer-facing engineers. Tegelijk zijn er organisaties die nog vooral afwachten en alles willen controleren. Wat wel opvalt: veel bedrijven zeggen “we moeten iets met AI”, maar weten nog niet wat. Zonder helder probleem is AI ook geen magische oplossing.
Studenten als innovatieversnellers
Rob: Worden studenten soms afgeremd doordat bedrijven nog niet klaar zijn voor hun manier van werken?
Koen: Dat risico bestaat, maar ik zie ook het omgekeerde. Bedrijven gebruiken afstudeerstages steeds vaker om innovatie binnen te halen. Waar studenten vroeger in een veilige hoek zaten, draaien ze nu mee in de kern van het bedrijf. Dat vraagt wel lef: je moet bereid zijn processen fundamenteel te herzien, niet alleen AI als pleister te gebruiken.
Wat moeten bedrijven afleren om AI echt te omarmen?
Rob: Tot slot: wat moeten traditionele organisaties afleren om een AI-gedreven bedrijf te worden?
Koen: Misschien wel het idee dat innovatie maakbaar is via strakke plannen en deadlines. Innovatie vraagt structurele ruimte. Tijd om te lummelen, te experimenteren, te falen. Als je zegt: “morgen moeten jullie iets productiefs met AI hebben”, dan werkt het niet. Die onderlaag moet je blijven beschermen, ook als resultaten onder druk staan.
Conclusie
Het gesprek met Koen Suilen laat zien dat AI niet alleen een technologische, maar vooral een culturele verandering is. Voor onderwijs, voor studenten én voor bedrijven. De sleutel ligt niet in meer plannen of meer tools, maar in ruimte, nieuwsgierigheid en de bereidheid om te ontleren. AI werkt niet vóór ons of in plaats van ons, maar met ons.
Luister de podcast hier:
Rob helpt je graag verder!
GAC